بسیاری از داوطلبان اسکیس فکر میکنند نمره پایین یعنی «ایدهام بد بوده» یا «خطم خوب نبوده».
اما تجربهی بررسی برگهها و تحلیل شیوه داوری نشان میدهد که در اغلب موارد، نمره به خاطر اشتباهات پنهان اما ساختاری کم میشود؛ اشتباهاتی که داوطلب اصلاً متوجه وقوعشان نیست.
در این مقاله به ۵ مورد از این خطاهای رایج میپردازیم؛
۱. ناهماهنگی تناسبات بین مدارک دوبعدی و سهبعدی
یکی از شایعترین دلایل افت نمره، ناهماهنگی میان:
پلان
مقطع
و پرسپکتیو یا حجم سهبعدی
است.
وقتی ارتفاعی که در مقطع نشان دادهاید، در پرسپکتیو خوانایی ندارد یا عرض فضاها در پلان با حجمی که ترسیم کردهاید نمیخواند، داور به یک نتیجه مشخص میرسد:
«دانشجو فضا را نفهمیده، فقط ترسیم کرده.»
حتی اگر خطوط تمیز باشند، این ناهماهنگی نشاندهنده ضعف در درک فضایی است و نمره را بیصدا پایین میآورد.
۲. بیتوجهی به اقلیم (خطایی که داور فوراً میبیند)
طراحی زیرزمین در اقلیم مرطوب شمال ایران،
یا بازشوهای بزرگ بدون سایه در اقلیم گرم،
از آن خطاهایی است که نیاز به توضیح هم ندارد.
در اسکیس، اقلیم «اطلاعات تزئینی» نیست؛
بلکه بخشی از منطق طراحی است.
داور انتظار ندارد شما دیتیل اجرایی بدهید،
اما انتظار دارد تصمیمهای فضاییتان با منطق اقلیمی سازگار باشد.
نادیده گرفتن این موضوع، پروژه را غیرواقعی جلوه میدهد.
3. تصمیمگیری دیرهنگام(شروع طراحی بدون قاطعیت)
بسیاری از داوطلبان ۲۰–۳۰ دقیقه اول را صرف «امتحان کردن» ایده میکنند.
نتیجه:
تغییرات پیدرپی
اصلاحهای اجباری
و در نهایت پروژهای که به بلوغ نمیرسد
از نگاه داور:
«این برگه تصمیم ندارد.»
این خطا مستقیم به کاهش نمره منجر میشود، حتی اگر خروجی تمیز باشد.
5. نادیده گرفتن تناسبات و مقیاس انسانی
فضاهایی که:
بیش از حد بزرگ یا فشردهاند
با فیگور انسانی قابل درک نیستند
یا حس استفادهپذیری ندارند
نشانهی این خطا:
ناهماهنگی میان سرانه های فضایی و طرح پیشنهادی
در داوری اسکیس، بیتوجهی به مقیاس انسانی یعنی ضعف در درک معماری.
6. طراحی برای زیبا دیده شدن صرف، نه برای حل مسئله
برخی داوطلبان ناخودآگاه برای «جذابیت بصری» طراحی میکنند:
فرم خاص
راندوی چشمگیر
اما ارتباط ضعیفی با مسئله دارند.
داور خیلی سریع تشخیص میدهد که طرح، بیشتر ظاهر است تا پاسخ به سؤال.
دست قوی خوب است ولی زمانی که در خدمت پاسخ به مسئله و موضوع اسکیس باشد.
متاسفانه این یکی از شایعترین دلایل رد شدن اسکیسهای بهظاهر قوی است.
7. عدم تشخیص اولویتها و چالش موضوع
یکی از پنهانترین خطاهای اسکیس کنکور ارشد، ناتوانی در تشخیص این است که:
«مسئلهی اصلی سؤال چیست و کدام بخش آن اولویت دارد؟»
بسیاری از داوطلبان بهمحض خواندن سؤال، تلاش میکنند به همهچیز پاسخ بدهند:
فرم، عملکرد، سایت، اقلیم، سازه، منظر، ایدهی مفهومی و حتی جزئیات.
اما آزمون اسکیس:
امتحان درست دیدن مسئله است.
در واقع هر سؤال اسکیس، یک یا دو «چالش محوری» دارد:
گاهی مسئله اصلی عملکرد است
گاهی رابطه با سایت
گاهی سیرکولاسیون یا توالی فضایی
و گاهی مفهوم
مثلاً سؤال روی «فضای جمعی» تأکید دارد،
اما طرح بیشتر تبدیل به یک حجم فرمال شخصی شده است.
داوطلبی که این چالش محوری را تشخیص ندهد، انرژی خود را در چند جهت پخش میکند.
نتیجه، طرحی است که:
بیاشکال به نظر میرسد، اما هیچ بخش آن برجسته نیست
از نگاه داور:
«دانشجو کار کرده، اما نفهمیده مسئله چه بوده.»
تحلیل برگههای نمره بالا نشان میدهد که آنها معمولاً:
روی یک مسئله اصلی تمرکز کردهاند
و سایر تصمیمها را در خدمت آن مسئله چیدهاند
در مقابل، طرحهایی که اولویت ندارند، حتی با ارائهی خوب و ایدههای متعدد، نمره بالایی نمیگیرند.
در اسکیس، خطرناکترین اشتباه این نیست که چیزی را بلد نباشید؛
بلکه این است که ندانید کدام چیز مهمتر است.تشخیص اولویت، مهمترین مهارت پنهان اسکیس است؛
مهارتی که داور بهدنبال دیدنش است، حتی اگر هیچوقت آن را به صورت مستقیم در صورت سؤال ننویسد.(که البته از نظر تیم استودیو علی نیا همواره پاسخ و اولویت ها در آزمون اسکیس در متن سوال قرار داده شده تا حداقل معیارهایی روشن برای ارزیابی وجود داشته باشد.)
در استودیو علی نیا اسکیس را حرفه ای تجربه کنید.
راه های ارتباطی ما:
شماره تماس: 09217905900
تلگرام: @moshaver_aliniastudio
اینستاگرام: @sketch.alinia
سایت: www.aliniastudio.ir
